Standard języka C gwarantuje, że zdarzą się one przed następnym punktem sekwencyjnym(inne języki)44. Publikując tę wersję standardu, komitet ustandaryzował wsparcie dla wielowątkowości, m.in. Definiując sposoby zarządzania i synchronizowania wątków oraz wprowadzając typy atomowe (w tym kwalifikator typu _Atomic). Umożliwiono również oznaczenie funkcji bez powrotu słowem kluczowym _Noreturn, co pozwala kompilatorom na pewne optymalizacje generowanego kodu22. Niniejszy podręcznik ma za zadanie zademonstrować i wytłumaczyć składnię samego języka, jego możliwości oraz pokazać jego przykładowe zastosowania. Innym rodzajem zmiennych są zmienne statyczne (deklarowane słowem static).

Kwalifikatory typów

W 1999 roku do języka C wprowadzono także obsługę tablic o długości ustalanej w czasie działania programu20. Implementacje wspierające wersję C99 Linda Ruske powinny ustawić makro __STDC_VERSION__ na 21. Od standardu C99 zdefiniowany jest sposób obsługi liczb zespolonych w języku.

Dodatek A – Biblioteka standardowa

Od tego czasu jego rozwojem zajmuje się grupa robocza w ramach ISO. Cechy języka, krytykowane jako trudne do odczytania lub zrozumienia, bywają również wykorzystywane do celowego zaciemniania kodu, czego skrajnym przypadkiem są programy zgłaszane do konkursu IOCCC180. Obiektowi można również nadać klasę extern, która jawnie informuje, że cechuje się on linkowaniem zewnętrznym.

Nie zapewnia ono jednak przenośności między różnymi platformami182. Jest to jeden z głównych powodów nieprzenaszalności kodu, który ujawnia się podczas wymiany danych poprzez pamięć współdzieloną, masową lub ich transmisję183. Jedną z naczelnych zasad ducha programowania w C jest tworzenie wydajnego kodu nawet za cenę jego przenośności184. Podczas prac nad językiem Kernighan i Ritchie nie skupiali się na ustandaryzowaniu biblioteki standardowej. Odpowiednie funkcje dostarczał system Unix, niezależnie od stosowanego kompilatora. Komitet ANSI przygotował opis biblioteki standardowej języka C, wymagający dostarczenia programiście odpowiednich funkcji o ściśle określonym działaniu i przeznaczeniu14.

ANSI C i ISO C

• Dodatkowym ograniczeniem, stawianym przez standard jest to, aby kolejne typy miały zakres niemniejszy od poprzednich.
• Deklarując obiekt, można wskazać jego klasę pamięci, która określa między innymi jego czas życia i zasięg widoczności.
• W C jest ponadto dozwolone przypisanie wartości do zmiennej innego typu.
• Z tego też powodu C bywa nazywany „wysokopoziomowym asemblerem”140.
• Do raz utworzonej zmiennej typu tablicowego nie jest możliwe przypisanie innej tablicy84.

Program w języku C zapisywany jest w plikach źródłowych, które nie muszą być kompilowane w tym samym czasie. W książce Kernighana i Ritchiego znalazł się również opis biblioteki wejścia/wyjścia. Podwaliny pod nią położył w 1972 roku Mike Lesk, pisząc „przenośną bibliotekę wejścia/wyjścia”.

• Wskaźnik ten nie może być użyty w charakterze l-wartości49.
• Istnieje również klasa pamięci _Thread_local, której czas życia jest powiązany z wątkiem.
• Wyrażenie, które może odwoływać się do obiektu jest l-wartością.
• Wewnątrz nawiasów klamrowych znajduje się lista instrukcji, które zostaną wywołane po uruchomieniu programu135.
• Zabronione jest wykonywanie innych działań, takich jak mnożenie czy dzielenie86.

Typy danych

Są one dostępne przez cały czas wykonywania bloku, gdzie zostały zadeklarowanef. W przypadku rekurencyjnego wkroczenia do tego samego bloku, za każdym razem tworzona jest osobna instancja obiektu118. W przeciwieństwie do tablic, takie składowe mogą być różnych typów, a poszczególne pola rozróżnia się z użyciem ich identyfikatorów89. Każda struktura stanowi odrębną przestrzeń nazw, toteż pole o tej samej nazwie może występować w kilku strukturach9041. Zagnieżdżanie struktur jest dozwolone – składowe mogą również być strukturami.

Składnia

Wywołania, dokonywane za pośrednictwem wskaźników nie są przez standard rozróżniane od tych zawierających wprost nazwę funkcji100. Standard języka C nie ustala w sposób sztywny zakresów wartości, jakie muszą się zmieścić w obiektach poszczególnych typów. Podobnie nie są określone ich rozmiary w bitach lub bajtach70. Programiści, którzy chcą zdefiniować zmienną całkowitoliczbową o konkretnym rozmiarze w bitach, mogą wykorzystać typ _BitInt(N), gdzie N oznacza liczbę bitów, przewidzianych na wartość74. Odśmiecania pamięci, ale też stanowi powszechne źródło trudnych do wykrycia błędów w oprogramowaniu175. Pierwsza linijka tego kodu informuje preprocesor, aby dołączył w to miejsce zawartość pliku stdio.h, który wchodzi w skład biblioteki standardowej języka C133.

Podczas prac nad nią, komitety odpowiedzialne za języki C i C++ współpracowały ze sobą, by zachować wzajemną zgodność obu na tyle, na ile to możliwe. W tej wersji standardu zadecydowano, że tablice o zmiennej długości oraz typy zespolone staną się funkcjonalnością opcjonalną (C99 wymagał, by kompilatory je wspierały). Rozbudowano również bibliotekę standardową o procedury sprawdzające zakres i granice obszaru pamięci podczas operowania na napisach. Z powodu licznych podatności usunięto funkcję gets(), zastępując ją bezpieczniejszą gets_s()22.

Inne reprezentacje

Deklarując obiekt, można wskazać jego klasę pamięci, która określa między innymi jego czas życia i zasięg widoczności. Zmienne lokalne, o ile nie użyto żadnego specyfikatora klasy pamięci, są deklarowane jako zmienne automatyczne47. Wartości niezainicjalizowanych zmiennych są niezdefiniowane i mogą mieć wartość Mortgage Broker Zalety zależną od kompilatora lub od tego, co akurat było w pamięci121.

Dodatkowym ograniczeniem, stawianym przez standard jest to, aby kolejne typy miały zakres niemniejszy od poprzednich. Na przykład obiekt typu short nie może być dłuższy niż int, który z kolei musi być niedłuższy od long70. Deklaracja obiektu polega na podaniu typu danych oraz opcjonalnie klasy pamięci i sposobu linkowania, po których występuje przynajmniej jeden identyfikator tworzonego obiektu (lub obiektów)50. Wtedy kompilator określi go na podstawie wyrażenia, którym obiekt jest inicjalizowany5132.

Jest to możliwe z uwagi na fakt, że nie zmieniają one semantyki programu64. W trakcie kompilacji, komentarze zastępowane są znakiem spacji36. Dyrektywy preprocesora rozpoczynają się od znaku # i muszą znajdować się w osobnych liniach (dopuszczalne jest by przed symbolem kratki znajdowały się spacje)59. Początki C są ściśle związane z rozwojem systemu Unix, napisanego pierwotnie przez Dennisa Ritchiego i Kena Thompsona w asemblerze na komputer PDP-7. Późniejsza wersja systemu, przeznaczona na maszynę PDP-11, również powstała Prognoza ekonomiczna na grudzień 3-Forex w asemblerze4.